چند شعر از حسین وش

حمایت از کالای ایرانی با زبانِ فصیحِ طنز

نخر اجناسِ بلغاری ، نخر اجناسِ افغانی

 

 

  حمایت کن هزاران بار از کالای ایرانی

 

بیا بستر فراهم کن که مرغی بال بگشاید

 

 

  بیا ای هموطن ! آماده کن یک عشقِ طوفانی

 

 

بیا  تا  کارگر  پا  در  مسیرِ  شوق  بگذارد

 

 

  بیا شوری فراهم کن ، ببَر از دل پریشانی

 

 

بخر اجناسِ میهن را ، بخر تا خنده پا گیرد

 

 

  بیاور دستِ همت تا بمیرد نابسامانی

 

 

درِ تولید را بگشا ، بزن بر ناامیدی قفل

 

 

  بیا تا باز هم جاری شود در شهر ارزانی

 

 

به همّت بستگی دارد مسیرِ رشد پیمودن

 

 

  دلی ناترس می خواهد که کوهی را بلرزانی

 

 

مسلمانی به تسبیح و طوافِ کعبه رفتن نیست

 

 

  اگر دستی بگیری می شود ثابت ، مسلمانی

 

 

نباید از همان چرخش بیفتد چرخِ تولیدات

 

 

  نباید دست بردارد کسی از این گُل افشانی

 

 

پرایدی با خودش می زد ، دوباره حرفِ کیفیت

 

 

  چرا باید حمایت کرد از این جنسِ بحرانی ؟

 

 

شده همدستِ عزرائیل آخر نازنین ماشین

 

 

  نباید بیشتر از صد به هر نحوی بگازانی

 

 

سحر تا شام قیمت ها ، صمیمی می رود بالا

 

 

  به هر جا می کند غوغا ، گرانجانی گرانجانی

 

 

بخر جانم هویج و فلفل و ریحان و خرمالو

 

 

  چرا عاقل کند کاری که باز آرد پشیمانی

 

 

     
     

اديبانه پيرامون نماز

نماز از هر جهت آينده سازى ست

 

 

  به نوعِ ساده اى هم عشقبازى ست

 

 

نماز از هر لحاظى بهترين است

 

 

  به کامِ عاشقان ، شيرين ترين است

 

 

نماز از غنچه هايى تازه ، لبريز

 

 

  نماز از عشقِ پرآوازه ، لبريز

 

 

نماز از سادگى ها حرف دارد

 

 

  و از افتادگى ها ، حرف دارد

 

 

نماز آئينه ها را مى شناسد

 

 

  خلوصِ سينه ها را مى شناسد

 

 

نماز آهنگِ هستى مى نوازد

 

 

  قلوبى آشنا را مى گدازد

 

 

نماز اندازه ى يک آسمان است

 

 

  خودش داراى چندين کهکشان است

 

 

نماز اسرارِ عشقى پاکِ پاک است

 

 

  تولدگاه قلبى ، چاک چاک است

 

 

نماز ابزارِ پروازى سبک تر

 

 

  نماز آکنده از يک نوعِ باور

 

نماز اخطارِ قطعِ خستگى هاست

 

ج

  مسيرى سرخ در دلبستگى هاست

 

 

نماز از ذره اى تزوير خالى ست

 

 

  نمازى بى ريا ، همواره عالى ست

 

 

نماز اسبابِ کسبِ پست و زر نيست

 

 

  براى جذبِ پولى بيشتر نيست

 

 

نبايد با نمازى ، ادّعا کرد

 

 

  نبايد در تناقض ها دعا کرد

 

 

نبايد در نمازى ، کدخدا شد

 

  نبايد از رعيّت هم ، جدا شد

 

 

نبايد در نمازى ، شغل را ديد

 

 

  نبايد از نمازى عشق را چيد

 

 

نماز امضاى برگِ بندگى هاست

 

 

  ظهورى سبز از بالندگى هاست

 

 

نماز آوازه از توحيد دارد

 

 

  خودش يک آسمان خورشيد دارد

 

 

شهيدان را نماز آئينه تر کرد

 

 

  تمامِ حرفشان در دل اثر کرد

 

 

شهيدان را نماز آوازه بخشيد

 

 

  به گلزارى ، سحر تابيد خورشيد

 

 

شرف را با نماز اثبات کردند

 

 

  دوبيتى را پر از ابيات کردند

 

جج

نماز آن نينوا را کربلا کرد

 

 

  دو لشکر را نماز از هم جدا کرد

 

 

نماز ايثار را پاينده تر کرد

 

  نماز آزادگى را زنده تر کرد

 

 

نماز از جنسِ وحدت ، آسمانى ست

 

 

  نمازى با تعهّد ، جاودانى ست

 

 

نبايد بى نمازى ، زندگى کرد

 

 

  و بايد عشق را سازندگى کرد

 

 

خدايم در نمازِ غنچه جارى ست

 

 

  خدا در قلبِ سبزِ آبشارى ست

 

 

قنوتم ، ناله ها را مى نويسد

 

 

  شعارِ لاله ها را مى نويسد

 

 

رکوعم ، يک بغل احساس دارد

 

 

  تمامِ واژه هايش ياس دارد

 

 

سجودم را خدايم مى سرايد

 

 

  سکوتم را صدايم مى سرايد

 

 

نماز اينجا ، طراوت مى نوازد

 

 

  در اين سرما ، حرارت مى نوازد

 

جوازِ عاشقى کردن ، نماز است

 

 

  درى تا خانه ى خورشيد ، باز است

 

طنز پيرامون حمايت از توليد ملى و کالاى ايرانى

به کيفيت عنايت کن ، تجارت کردنش با من

 

 

  تو کالايى فراهم کن ، حمايت کردنش با من

 

 

بياور نردبانى خوب ، غارت کردنش با من

 

 

  تو انبارى نشانم ده ، بگو آيا خطر دارد ؟

 

 

تو انبارى نشانم ده ، اصابت کردنش با من

 

 

  چه مى گويى ، نمى دانى که من خمپاره پنجاهم

 

 

خريد آن را اگر دشمن ، شکايت کردنش با من

 

 

  غليظش کن کمى رُب را ، شکر در آن بريز آقا

 

 

دو دورى پيچ سفتر کن ، حکايت کردنش با من

 

 

  مکرّر داده اى بيرون ، پژو آنهم کمى چينى

 

 

بياور يک بغل دارو ، طبابت کردنش با من

 

 

  درونِ هر مطب صد تَن ، مريض آزاد مى چرخد

 

 

نده سوتى به بادمجان ، ضمانت کردنش با من

 

 

  تربچه قيمتش را با ، ين و روپيه مى سنجد

 

مسلح کن سلاحت را ، اشارت کردنش با من

 

 

  هويج از مرزِ ترکيه ، فلنگش را نمى بندد

 

 

بگو آچار پيدا کن ، اطاعت کردنش با من

 

 

  برادر وانتش کلاً ، سرِ يک پيچ مى ريزد

 

 

بپر از ريشه رسوا کن ، شرارت کردنش با من

 

 

  پنير آن بى نمک ياغى ، خودش را شاه مى بيند

 

 

بپيچان گوشِ نحسش را ، رفاقت کردنش با من

 

 

  به غير از دُلمه اين فلفل ، ندارد هيچ کارآيى

 

 

بزن يک نکته افشا کن ، رعايت کردنش با من

 

 

  نمى دانم چه مى ريزد ، بشر در داخلِ روغن

 

 

بچسبان خويش را بر او ، اجابت کردنش با من

 

 

  کفن پوشانِ شاليزار ، طعمِ جعفرى دارند

 

 

به پرژک گفته واويلا ، قضاوت کردنش با من

 

 

  خدا سرشوى داروگر ، به کل نايابِ ناياب است

 

 

غزلى با موضوع حجاب

حجابت را صميمى دوست دارم ، خواهرِ خوبم

 

 

  تو را در قابِ گل ها مى گذارم ، خواهرِ خوبم

 

 

حجاب از منظر پروانه ها ، فقرِ تمدّن نيست

 

 

  بيا با مهربانى در کنارم ، خواهرِ خوبم

 

 

نه محدوديتى دارد ، نه هم فقدانِ آزادى

 

 

  نبايد دانه اى حسرت بکارم ، خواهرِ خوبم

 

 

حجاب اصلاً حقارت نيست بايد آسمانى شد

 

 

  از اين رو ، متنِ عزّت مى نگارم ، خواهرِ خوبم

 

 

حجاب احساسِ مصونيتى پاکيزه در گل هاست

 

 

  و من با آن به آرامى بهارم ، خواهرِ خوبم

 

 

حجاب اندازه ى يک چادر مشکى بها دارد

 

 

  نجابت مى کند ايل و تبارم ، خواهرِ خوبم

 

 

حجاب آموزگارى همسفر ، در عصرِ سنت هاست

 

 

  اگر چه در فراقش بى قرارم ، خواهرِ خوبم

 

 

تو آبى شو ، بيا با تيرگى بى وقفه دعوا کن

 

 

  بيا با چادرت ، ماهى بکارم ، خواهرِ خوبم

 

 

نمى گويم تو هم باشى ، ولى اين اصلِ آزادى ست

 

 

  وجودت را معطّر کن ، نگارم ، خواهرِ خوبم

 

ج

نمى گويم تو هم باشى ، حجاب اصلاً تعارف نيست

 

 

  و من با او به زيبايى ، سوارم ، خواهرِ خوبم

 

ج



شماره تماس 09120617283