محمد تقی بهار- چاپ کتاب 09120617283

#محمدتقی_بهار
#هجدهم_آذرماه۱۲۶۵

محمد‌تقی بهار ملقب به مَلِکُ‌الشعرا و متخلص به «بهار»، شاعر، ادیب، نویسنده، روزنامه‌نگار، تاریخ‌نگار و سیاست‌مدار معاصر ایرانی، در طول زندگی خود آثار بسیاری تألیف کرده است.
این آثار انواعی از شهر سنتی و اشعار به زبان محلی، تصنیف و ترانه، مقاله‌ها و سخنرانی‌های سیاسی و انتقادی، رساله‌های تحقیقی، نمایشنامه، اخوانیات و مکتوبات، تصحیح انتقادی متون، ترجمه‌های متون پهلوی، سبک‌شناسی نظم و نثر، دستور زبان، تاریخ احزاب، مقدمه بر کتاب‌ها و حواشی بر متون به خصوص شاهنامه فردوسی را دربرمی‌گیرد.
بهار در بدیهه‌گویی و ارتجال، طبعی فراخ‌اندیش و زودیاب داشت و به آسانی از مضایق وزن و تنگنای قافیه بیرون می‌آمد. پایه و مقام شاعری او در عنفوان جوانی در حدی بود که بعضی از حاسدان سروده‌های او را به #پدرش یا #بهارشروانی نسبت می‌دادند.
سرانجام قرار بر این شد که برای امتحان بهار با کلماتی که به او داده می‌شود شعری در قالب رباعی بگوید:
#خروس_انگور_درفش_سنگ

برخواست #خروس صبح، برخیز ای دوست
خون دل #انگور فکن در رگ و پوست
عشق من و تو قصهٔ مشت است و #درفش
جور تو دل قصهٔ #سنگ است و سبو

نمونهٔ دیگر:

#چراغ_نمک_تسبیح_چنار

به خرقه و #تسبیح مرا دید چو یار
گفتا ز #چراغ زهد ناید انوار
کس شهد ندیده است در کان #نمک
کس میوه نچیده است از شاخ #درخت

و به این ترتیب مهارت و استادی خود را بر همگان ثابت کرد.
در میان آثار تحقیقی او نیز #سبک‌شناسی یا تاریخ تطور نثر فارسی ممتاز است. عبدالحسین زرین‌کوب در وصف سبک‌شناسی شعر بهار می‌نویسد که او بیان خصوصیات مکتب‌های شعر فارسی را ضابطه بخشید و کارهایی که بعدها در این باب صورت گرفت، جز تکرار و شرح آن نیست.